Kalkulatorów w serwisie: 513

Kalkulator zapotrzebowania kalorycznego (kalorii)

Płeć

Wzory PPM opracowano dla dorosłych. U dzieci i nastolatków zapotrzebowanie ocenia się inaczej (uwzględnia wzrastanie).

Mnożnik PPM stosowany w kalkulatorach TDEE (1,2–1,9). To nie to samo co PAL z norm żywienia (1,4–2,0), który odnosi się do inaczej liczonej przemiany podstawowej. W razie wątpliwości wybierz niższy poziom.

Cel

500 kcal/dzień ≈ 0,45 kg tłuszczu tygodniowo.

Udział energii z tłuszczów. Normy żywienia 2024: 30–40% (przy małej aktywności 20–30%); AMDR (IOM 2005): 20–35%.

Wynik

Kalorie na redukcję1 750 kcal−500 kcal względem CPM
CPM – całkowita przemiana materii2 250 kcalUmiarkowana
PPM – podstawowa przemiana materii1 452 kcalMifflin-St Jeor
Białko
112 g
Tłuszcze
58 g
Węglowodany
194 g
Szacowany spadek masy
0,45 kg/tydzień
BMI
24,2
Rozkład kalorii z makroskładników
  • Białko: 448 (25,6%)
  • Tłuszcze: 525 (30,0%)
  • Węglowodany: 777 (44,4%)
CPM przy różnej aktywności
AktywnośćPALCPM [kcal]
Brak aktywności (praca siedząca, bez treningów)1,21 742
Niska (trening 1–3 razy w tygodniu)1,3751 996
Umiarkowana (trening 3–5 razy w tygodniu)1,552 250
Wysoka (trening 6–7 razy w tygodniu)1,7252 504
Bardzo wysoka (praca fizyczna + treningi)1,92 758
Porównanie wzorów (PPM i CPM przy wybranym PAL)
WzórPPM [kcal]CPM [kcal]
Mifflin-St Jeor1 4522 250
Harris-Benedict1 4922 312
Katch-McArdle (tłuszcz ≈ 31% z BMI)1 4202 201
Obliczenia krok po kroku
  1. PPM (Mifflin-St Jeor) = 10 × 70 + 6,25 × 170 − 5 × 30 − 161 = 1 452 kcal
  2. CPM = PPM × PAL = 1 452 × 1,55 = 2 250 kcal
  3. Cel = CPM − 500 kcal = 1 750 kcal
  4. Białko = 1,6 g × 70 kg = 112 g (448 kcal)
  5. Tłuszcze = 1 750 × 30% ÷ 9 = 58 g; węglowodany = (1 750 − 448 − 525) ÷ 4 = 194 g
  • Wynik orientacyjny: rzeczywiste zapotrzebowanie różni się indywidualnie o ok. ±10%. Obserwuj masę ciała przez 2–3 tygodnie i koryguj kalorie.
  • Deficyt 500 kcal dziennie to ok. 0,45 kg tkanki tłuszczowej tygodniowo (przyjęto 7700 kcal ≈ 1 kg tłuszczu). To szacunek liniowy: wraz z utratą masy spada wydatek energetyczny, więc w dłuższym okresie chudnie się wolniej (Hall i in., Lancet 2011). NHS zaleca tempo 0,5–1 kg tygodniowo.

Kalkulator kalorii szacuje, ile kalorii potrzebujesz dziennie: najpierw oblicza podstawową przemianę materii (PPM, BMR), a następnie całkowity dzienny wydatek energetyczny (CPM, TDEE) w oparciu o poziom Twojej aktywności. Następnie ustala docelową liczbę kalorii dla utraty wagi, utrzymania wagi lub przyrostu masy mięśniowej i dzieli ją na białko, tłuszcz i węglowodany w gramach. Kalkulator jest bezpłatny i nie wymaga rejestracji.

Jak korzystać z kalkulatora kalorii

  1. Wybierz swoją płeć i wprowadź wiek, wagę w kg oraz wzrost w cm.
  2. Wybierz swój poziom aktywności fizycznej — od braku aktywności (praca siedząca, brak treningu) do bardzo wysokiego (praca fizyczna plus trening).
  3. Wybierz wzór na BMR. Dla większości osób dorosłych zalecany jest wzór Mifflina-St Jeora. Formuła Katcha-McArdle’a wymaga podania procentowej zawartości tkanki tłuszczowej — możesz ją oszacować za pomocą kalkulatora tkanki tłuszczowej.
  4. Wybierz swój cel: utrata masy ciała (wprowadź deficyt kaloryczny, domyślnie 500 kcal/dzień), utrzymanie masy ciała lub przyrost masy mięśniowej (wprowadź nadwyżkę kaloryczną, domyślnie 300 kcal/dzień).
  5. Opcjonalnie zmień ilość białka w gramach na kilogram masy ciała (domyślnie 1,6 g/kg) oraz udział tłuszczu w diecie (domyślnie 30% energii).

Wynik pokazuje:

  • kalorie dla wybranego celu — ile należy spożywać dziennie,
  • CPM (całkowity dzienny wydatek energetyczny) i PPM (podstawowa przemiana materii),
  • białko, tłuszcz i węglowodany w gramach,
  • szacowaną tygodniową zmianę masy ciała w przypadku deficytu lub nadwyżki,
  • wskaźnik BMI,
  • tabelę CPM dla różnych poziomów aktywności oraz porównanie trzech wzorów na PPM wraz z etapami obliczeń.

Zapotrzebowanie kaloryczne – jak je obliczyć

Obliczenia składają się z trzech etapów.

1. Podstawowa przemiana materii (PPM, BMR) — energia zużywana przez organizm w stanie spoczynku na oddychanie, krążenie i funkcjonowanie narządów. Domyślnym wzorem jest wzór Mifflina-St Jeora (1990):

  • mężczyźni: PPM = 10 × masa ciała [kg] + 6,25 × wzrost [cm] − 5 × wiek + 5,
  • kobiety: PPM = 10 × masa ciała [kg] + 6,25 × wzrost [cm] − 5 × wiek − 161.

Można również wybrać zrewidowane równanie Harrisa-Benedicta (Roza i Shizgal, 1984) lub równanie Katcha-McArdle’a: 370 + 21,6 × beztłuszczowa masa ciała [kg].

2. Całkowity dzienny wydatek energetyczny (CPM, TDEE) = PPM × współczynnik aktywności. Kalkulator wykorzystuje pięć współczynników: 1,2 (brak aktywności), 1,375 (trening 1–3 razy w tygodniu), 1,55 (3–5 razy), 1,725 (6–7 razy) oraz 1,9 (praca fizyczna plus trening).

3. Cel = CPM − deficyt (odchudzanie), CPM (utrzymanie masy ciała) lub CPM + nadwyżka (przyrost masy mięśniowej).

Na podstawie celu obliczane są następnie makroskładniki: białko = g/kg × masa ciała (4 kcal na gram), tłuszcz = cel × udział tłuszczu ÷ 9 kcal, a pozostałe kalorie pochodzą z węglowodanów (4 kcal na gram).

Przykładowe obliczenia

Wartości domyślne. Kobieta w wieku 30 lat, o masie ciała 70 kg i wzroście 170 cm, umiarkowanie aktywna (współczynnik 1,55), wzór Mifflina-St Jeora, cel: utrata masy ciała przy deficycie 500 kcal:

  • PPM = 10 × 70 + 6,25 × 170 − 5 × 30 − 161 = 1 452 kcal (dokładnie 1 451,5),
  • CPM = 1 452 × 1,55 = 2 250 kcal,
  • kalorie niezbędne do utraty wagi = 2 250 − 500 = 1 750 kcal dziennie,
  • białko = 1,6 × 70 kg = 112 g (448 kcal),
  • tłuszcz = 1 750 × 30% ÷ 9 = 58 g,
  • węglowodany = (1 750 − 448 − 525) ÷ 4 = 194 g,
  • szacowana utrata masy ciała: około 0,45 kg tygodniowo,
  • BMI: 24,2.

Tabela porównawcza wzorów pokazuje, w jakim stopniu wynik zależy od zastosowanego równania: wzór Harrisa-Benedicta daje PPM wynoszące 1 492 kcal, a wzór Katcha-McArdle’a – 1 420 kcal (przy szacowanej na podstawie BMI zawartości tkanki tłuszczowej wynoszącej około 31%).

Drugi przykład. Mężczyzna w wieku 40 lat, ważący 90 kg, o wzroście 180 cm, trenujący 1–3 razy w tygodniu (współczynnik 1,375), deficyt 500 kcal: PPM = 10 × 90 + 6,25 × 180 − 5 × 40 + 5 = 1 830 kcal, CPM = 2 516 kcal, kalorie potrzebne do utraty wagi 2 016 kcal, białko 144 g, tłuszcz 67 g, węglowodany 209 g.

Kalkulator deficytu kalorycznego – jak duży deficyt wybrać

Aby schudnąć, trzeba spożywać mniej energii niż się zużywa. Brytyjska służba zdrowia (NHS) zaleca dążenie do stałej utraty wagi w tempie 0,5–1 kg tygodniowo. Domyślny deficyt kaloryczny kalkulatora wynoszący 500 kcal dziennie odpowiada około 0,45 kg tygodniowo, jeśli przyjąć, że 1 kg tkanki tłuszczowej zawiera około 7 700 kcal.

Zasada ta jest uproszczeniem. Badania przeprowadzone przez Kevina Halla i współpracowników (Lancet, 2011) wykazały, że wraz z utratą wagi spada również wydatek energetyczny, więc tempo odchudzania z czasem ulega spowolnieniu. Tygodniowe szacunki są zatem najdokładniejsze w pierwszych tygodniach; w dłuższej perspektywie schudniesz mniej, niż sugerują proste obliczenia.

Praktyczne wskazówki:

  • deficyt 300–500 kcal dziennie jest łatwiejszy do utrzymania i pomaga zachować masę mięśniową, zwłaszcza przy wystarczającej ilości białka i treningu siłowym,
  • większy deficyt daje szybsze wyniki, ale jest trudniejszy do utrzymania i zwiększa utratę masy mięśniowej,
  • kalkulator ostrzega, jeśli docelowa wartość jest niższa niż 1 200 kcal (kobiety) lub 1 500 kcal (mężczyźni) — Harvard Health Publishing odradza schodzenie poniżej tych poziomów, chyba że odbywa się to pod nadzorem specjalisty ds. zdrowia,
  • nie spożywaj przez dłuższy czas mniej kalorii niż wynosi twoja podstawowa przemiana materii bez konsultacji z dietetykiem.

Aby sprawdzić, ile czasu może zająć osiągnięcie docelowej wagi, skorzystaj z kalkulatora utraty wagi.

Zero kaloryczne – ile kalorii na utrzymanie wagi

Twoje „zero kaloryczne” to ilość energii, przy której Twoja waga pozostaje stabilna. Odpowiada ona całkowitemu dziennemu wydatku energetycznemu (CPM). Aby ją sprawdzić, wybierz cel utrzymanie wagi — wynik „kalorie potrzebne do utrzymania wagi” będzie równy CPM.

Dla wartości domyślnych (kobieta, 30 lat, 70 kg, 170 cm, umiarkowana aktywność) zero kaloryczne wynosi 2 250 kcal. Gdyby trenowała tylko raz lub dwa razy w tygodniu, wynosiłoby ono około 1 996 kcal; przy całkowitym braku treningu – około 1 742 kcal. Tabela „CPM przy różnych poziomach aktywności” przedstawia te wartości dla podanych danych.

Zero kaloryczne jest również punktem wyjścia do budowania masy mięśniowej: kalkulator domyślnie dodaje nadwyżkę w wysokości 300 kcal. Dla wartości domyślnych daje to 2 550 kcal i szacowany przyrost masy ciała wynoszący około 0,27 kg tygodniowo. Niewielka nadwyżka ogranicza przyrost tkanki tłuszczowej.

Więcej informacji na temat tej wartości: Kalkulator TDEE (CPM).

Kalkulator BMR i poziom aktywności

BMR (podstawowa przemiana materii) to angielska nazwa wskaźnika PPM. U większości osób dorosłych stanowi on największą część dziennego wydatku energetycznego. Zależy głównie od beztłuszczowej masy ciała, dlatego jest wyższy u mężczyzn oraz u osób wyższych i cięższych, a wraz z wiekiem powoli spada. Szczegółowe porównanie wzorów znajduje się w kalkulatorze BMR (PPM).

Poziom aktywności ma jeszcze większy wpływ na wynik niż wybór wzoru. Współczynniki stosowane przez kalkulator (1,2–1,9) są typowe dla internetowych kalkulatorów TDEE. W publikacjach naukowych aktywność opisuje się za pomocą wskaźnika PAL, mierzonego w inny sposób: raport FAO/WHO/UNU (2004) klasyfikuje PAL na poziomie 1,40–1,69 jako tryb życia siedzący lub mało aktywny, 1,70–1,99 jako aktywny, a 2,00–2,39 jako bardzo aktywny, natomiast polskie normy żywienia (2024) stosują wartości wskaźnika PAL wynoszące 1,4, 1,6, 1,8 i 2,0 dla osób dorosłych.

Większość osób przecenia swój poziom aktywności. Jeśli nie masz pewności, wybierz niższy poziom i sprawdź, jak zmienia się Twoja waga w ciągu najbliższych kilku tygodni.

Dokładny kalkulator zapotrzebowania kalorycznego – jak dokładny jest wynik

Żaden kalkulator nie mierzy Twojego zapotrzebowania energetycznego — szacuje je na podstawie masy ciała, wzrostu, wieku i płci. W przeglądzie systematycznym przeprowadzonym przez Frankenfielda i współpracowników (2005) stwierdzono, że równanie Mifflina-St Jeora przewidywało tempo metabolizmu spoczynkowego z dokładnością do 10% w stosunku do wartości zmierzonej u większej liczby zdrowych osób dorosłych, zarówno z otyłością, jak i bez niej, niż inne popularne równania. Błędy przekraczające 10% są nadal możliwe w przypadku poszczególnych osób, osób starszych oraz niektórych grup etnicznych. W przypadku sportowców o dużej masie mięśniowej metaanaliza z 2023 roku wykazała, że popularne równania, w tym równanie Mifflina-St Jeora, często zaniżają lub zawyżają tempo metabolizmu.

Jak uzyskać dokładniejszy wynik:

  1. Spożywaj obliczoną ilość kalorii przez 2–3 tygodnie i waż się kilka razy w tygodniu, rano, w tych samych warunkach.
  2. Porównuj średnią wagę z tygodnia na tydzień, a nie pojedyncze pomiary — codzienne wahania wynikają głównie z wagi wody w organizmie.
  3. Jeśli Twoja waga nie zmienia się zgodnie z oczekiwaniami, skoryguj spożycie kalorii o 100–200 kcal i sprawdź ponownie.

Najdokładniejszą metodą jest pomiar spoczynkowego wydatku energetycznego za pomocą kalorymetrii pośredniej, którą oferują niektóre kliniki i laboratoria sportowe.

Kalkulator odchudzania – kiedy nie wystarczy

Kalkulator jest przeznaczony dla zdrowych osób dorosłych. Wynik nie jest odpowiedni bez profesjonalnej porady dla:

  • kobiet w ciąży i karmiących piersią — zapotrzebowanie energetyczne wzrasta i zależy od etapu ciąży,
  • dzieci i nastolatków — ich zapotrzebowanie uwzględnia wzrost, a zastosowane tu wzory zostały opracowane dla osób dorosłych,
  • osób z cukrzycą, chorobami tarczycy, nerek lub wątroby, po operacji bariatrycznej lub przyjmujących leki wpływające na masę ciała,
  • osób z zaburzeniami odżywiania lub z historią takich zaburzeń,
  • osób z wskaźnikiem BMI poniżej 18,5 — nie zaleca się odchudzania.

Dieta odchudzająca powinna być zbilansowana: warzywa, produkty pełnoziarniste, źródło białka w każdym posiłku oraz wystarczająca ilość płynów. Połączenie umiarkowanego deficytu kalorycznego z aktywnością fizyczną daje lepsze wyniki niż samo ograniczenie kalorii.

Najczęstsze pytania

Ile kalorii powinienem spożywać, aby schudnąć?

Oblicz swoje całkowite dzienne zużycie energii (CPM) i odejmij od niego 300–500 kcal. W przypadku kobiety w wieku 30 lat, ważącej 70 kg, mierzącej 170 cm wzrostu i prowadzącej umiarkowanie aktywny tryb życia daje to około 1 750 kcal dziennie przy deficycie 500 kcal.

Jaka jest różnica między PPM a CPM?

PPM (podstawowa przemiana materii) to energia zużywana przez organizm w stanie spoczynku. CPM (całkowity dzienny wydatek energetyczny) uwzględnia również aktywność fizyczną i procesy trawienne. CPM oblicza się poprzez pomnożenie PPM przez współczynnik aktywności.

Ile schudnę przy deficycie 500 kcal?

Początkowo około 0,45 kg tygodniowo, przy założeniu 7 700 kcal na kilogram tkanki tłuszczowej. Z czasem tempo utraty wagi spowalnia, ponieważ wraz z utratą wagi spada wydatek energetyczny.

Który wzór jest najdokładniejszy?

Dla większości zdrowych osób dorosłych równanie Mifflina-St Jeora jest najdokładniejszym spośród powszechnie stosowanych wzorów. Jeśli znasz swoją zawartość tkanki tłuszczowej i masz dużo masy mięśniowej, lepszym wyborem może być wzór Katcha-McArdle'a.

Jaka jest minimalna liczba kalorii, jaką mogę spożywać?

Harvard Health Publishing zaleca, aby kobiety nie spożywały mniej niż 1 200 kcal dziennie, a mężczyźni – mniej niż 1 500 kcal, chyba że odbywa się to pod nadzorem pracownika służby zdrowia. Nie należy przez dłuższy czas spożywać mniej kalorii niż wynosi podstawowa przemiana materii bez konsultacji z dietetykiem.

Jaki poziom aktywności powinienem wybrać?

Wybierz poziom odpowiadający Twojemu typowemu tygodniowi, a nie najlepszemu. Jeśli pracujesz przy biurku i trenujesz trzy razy w tygodniu, wybierz poziom aktywności niski lub umiarkowany. W razie wątpliwości wybierz niższy poziom i dostosuj go po kilku tygodniach.

Źródła

Ostatnia aktualizacja: 17 października 2026

Powiązane kalkulatory